فقر نتیجه سوء مدیریت و یا تقدیر الهی در افغانستان

رفاه و آسایش جوامع بشری متنی بر دو نوع آرامش است ، آرامش معنوی و آرامش مادی که آرامش معنوی از داشتن ایمان وعقیده به حقایق هستی ماورای طبیعت نشأت می کند ایمان به الله ، مرگ و زنده شدن پس از مرگ ، قضا و قدر ، برپایی قیامت ، حساب و کتاب اعمال ، مجازات و مکافات ، بهشت و دوزخ و آرامش مادی از داشتن مال و ثروت ، پست ومقام ، جایگاه سیاسی و اجتماعی ، رفاه و آسایش زندگی و غیره نشأت می نماید .

اسلام عزیر با تشویق به داشتن عقیده به معتقدات وباور های دینی ، به سعی و تلاش جهت کسب مال حلال و در آمد اقتصادی و داشتن زندگی مرفه تشویق می نماید و داشته های مادی را فضل و احسان پروردگار می داند.

زمامداران حاکم بر جامعه اسلامی مکلفیت دارند تا در پی تحقق عدالت در جامعه بوده ازادی های فطری و شرعی افراد و جماعت های جامعه ، حق آزادی بیان ، حق اعتراض بر زمامداران ، دعوت بسوی خیر و نهی از ارتکاب اعمال نا پسند و زشت در هر مستوای که باشد تضمین نمایند. در کنار تاکید به رشد ارزش های معنوی در جهت رشد ارزش های مادی نیز تلاش نمایند و رعیت را از دچار شدن به مصائب ، فقر و تنگدستی ، احتیاجی و گرسنگی نجات دهند ، دست ظالمان را از سر مظلومین کوتاه نموده حق مظلوم را از ظالم گرفته در اجراات خویش هیچ نوع بی عدالتی و  تبعیض را مرتکب نشوند.

اسلام عزیر جامعه را به سوی رفاه و آسایش می کشاند ، در اموال سرمایه داران ، حق فقراء و مساکین مصئون است که زیر عنوان زکات از ایشان گرفته شده و بالای مستحقیق توزیع می گردد.

اسلام پیروان خویش را تشویق می کند تا از الله متعال فضلش را مطالبه نمایند چنانچه قرآنکریم می فرماید : واسآلوا من فضلیه ان الله کان بکل شیء علیما .

از فضل الله طلب کنید، یقینا الله به همه چیز آگاه است .

از حضرت انس بن مالک رضی الله تعالی عنه روایت است که میفرماید : که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: اللهم انی اعوذ بک من الکفر و الفقر و عذاب القبر .

ای بار الها ! من از کفر ، فقر و عذاب قبر به تو پناه می برم .

فقر چیزی است که انسان از آن به الله باید پناه بجوید ، فقر انسان را به کفر می کشاند ، فقر نتیجه تنبلی افراد ویا بی برنامه گی زمامداران جامعه است .

وقتی حاکمان بر جامعه فاقد فهم و آگهی لازم تخصصی برای اداره جامعه و کشور باشند ، نظام اقتصادی و اداری جامعه از هم می پاشد ، افراد جامعه دچار فقر و گرسنگی می گردند . در جامعه ای که فقر حاکم بود ، مشکل اساسی در زمامداران نالایق آن سرزمین است .

متاسفانه که حاکمیت های استبدادی و ناکام که تخصص وفهم مدیریت حاکمیت موفق را ندارند ، در ادارات خویش به جای انجنیر برق کفاش و به جای حسابدار بانک یک نجار و به جای استاد پوهنتون یک قوماندان نظامی و به جای یک داکتر ، یک اخوند را توظیف نموده اند نمی توانند به رفع مشکلات مدیریتی ابعاد مختلف نظام ، خاصتا بخش اقتصادی موفق گردند.

برای اینکه زبان مردم را از اعتراض به استبداد ، ناکارآمدی مدیریت غیر متخصص، فقر روزافزون در جامعه بند نمایند همه تقصیر ها و کوتاهی های خویش را به گردن تقدیر می اندازند که گویا وضعیت فقر و بیچارگی مردم در ازل مقدر است .

در حالیکه تقدیر چیزی است پوشیده وپنهان ، چنانچه اگر زمامداران برای رفاه و آسایش رعیت و ملت تلاش نماید و زمینه های رشد اقتصادی جامعه را فراهم نماید و فقر و مسکنت جای خویش را به غنا و ثروتمندی خالی نماید ، تقدیر الهی بر آن می رفته باشد .

زمانیکه حضرت عمر رضی الله تعالی عنه میخواست به شام برود و اطلاع یافت که در آنجا طاعون آمده است و از داخل شدن به شهر ابا ورزید از وی پرسیدند : أتفر من قدر الله،قال،نفر من قدر الله،إلى قدر الله، آیا از تقدیر الله فرار می کنی ؟ حضرت عمر رضی الله تعالی عنه فرمودند : فرار از تقدیر الله بسوی تقدیر الله .

  رجال درباری منسوب به دین ، به خاطر جلوگیری از اعتراض و انتقاد مردم علیه زمامداران همه تقصیر و کوتاهی را به تقدیر ربط می دهند در حالیکه رفاه و آسایش مردم هم تقدیر شده می تواند .

اسلام پیروان خویش را به سعی و تلاش برای آبادی زمین ، کسب درآمد حلال ، کار و تجارت و رفاه و آسایش شان دستور می دهد :

فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

هرگاه نماز ادا شد در زمین پراکنده شوید و از فضل الله طلب نمائید و الله را زیاد ذکر نمائید تا رستگار شوید .

و از انس بن مالک رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند :

 إن قامتِ السَّاعةُ و في يدِ أحدِكم فسيلةٌ، فإن استطاعَ أن لا تقومَ حتَّى يغرِسَها فليغرِسْها

اگر قیامت بر پا شد و در دست یکی تان نهالی بود ، اگر میتوانست که ایستاده نشود تا آنکه نهال را غرس کند ، پس باید آنرا غرس نماید .

فقر و غنا هردو به تلاش فردی ، اجتماعی مردم و تدبیر و مدیریت سالم زمامداران جامعه ارتباط دارد .

بنابه بررسی سازمان ملل متحد ،بیش از هشتاد و پنج در صدر مردم ما در افغانستان زیر خط فقرقرار دارند که این وضعیت ناشی از سوء مدیریت زمامداران و حاکمان موجود بر کشور اند

امید واریم وضعیت عمومی تغییر نموده نظام منتخب مشروع اسلامی متضمن عدالت و رفاه و آسایش ملی حاکم گردیده ، زمامداران به جای اندیوالی مبتنی بر تخصص و تعهد انتخاب ویا تعیین گردند و و واژه ای تقدیر از دست پاکی زمامداران نا فهم و مستبد نجات یابد .

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا